"SÜTLÜBULAĞ DÜŞLERİ"

Bir küçücüh hayal evvel zamandan
Yeni yetmeliği aldı getirdi.
Eksih göstermedi kalbur samandan
Bahtavarlıh ne günlere yetirdi.

Uşahlığı Karasu'da çimdirdih
Çıktıh ziyaretten Şorgöl Yolu'na.
Ruhumuzu at sırtına bindirdih
Soluhsuz ulaştıh Kazan Göl'üne.

Bayırlar dolaştıh gülden çimenden
Gem azıda doru taylar fırtına.
Bulutlar galdırdıh tozdan dumandan
Uğurladıh Bilican'ın sırtına.

Örgülü saçları çifte belikli
Elleri gınalı nazlı gelinler.
Sütlü Bulağ'da ki çağa çoluklu
Sanırsın dem tutmuş orda sülünler.

Döndüm mahalleye girdim tezeden
Bizim eller gözel eller imişler.
Allah ne hoş bezedifdi bezeden
Eski günler ne gözel geçermişler.

Cennet Nenem Cemal Dedem seslendi
Girdim mezerliğe bahtım daşlara.
Yüreğime bin yıllıh dert yaslandı
El galdırıb ağıt saldım yaşlara.

"Dün yasıdı dün yasıdı
Bugün değil dün yasıdı.
Doğan öler ölen iter
Ölüm itim dünyasıdı."

Buğdaylar başahtan kalbur samandan
Arındı ayrıldı Sütlü Bulağ'da...
Sesini işittim, evvel zamandan
"Küpe et bu sözü balam gulahta! "

Baş eğdim dinledim dedim "can nene"
Cennet Hanım öğüt verdi gam saldı.
"Her biri bir yanda de hele mene
Ağalıhtan kim gırıldı kim galdı? "

"Bele bir kimsesiz mezar olmuşuh
Bayram gelse gabrimize gelen yoh.
Bu yanda da melul bizar olmuşuh
Men deyim sen inan yüzü gülen yoh."

"Ne vaht ki kökünden ayrılar ağaç
Ne vaht ki insanlar kendi yurdundan...
Guruyar yanmağa olar bir gağaç
Hayır galmaz o vaht kuşu kurdundan..."

Dedim; `gocalıftı oğul uşağın
Gırh torunun gırh yaşını keçifti.
Beline bağlayıf allı guşağın
Neçe göyçeh gızın ere göçüftü.

Kimin halı nedi bilinmez oldu
Her yanda bir garip töremeniz var.
Yollar uzah gidif gelinmez oldu
Nedi tek şecere görenmen iz var.

Yan gider
Suda balıh yan gider
Dalımı dağa versem
Dağ yıhılar yan gider`

Cemal Ağa ağalığın cemalı
Yavaşça çevirdi o nur yüzünü
Vakarında buldum akl-ı kemalı
Hamd û senâ etti billur sözünü

"Girdiğin meclise edep ile gir
Edep her makamın ilk gapısıdır
Can fani ölüm hak yaradan hak bir
İman himmete ilhâk tapusudur"

"Golun yetsin soyun neslin yürüsün
Yurdun yuvan bahça bağ olsun balam
Dilin bulağ olsun gönlü bürüsün
Alnın açıh yüzün ağ olsun balam"

Destur alıp ebediyet hanından
Yola revan olduh yayladan yana
O tayalar hep yansa dumanından
Menim fazla çıhar dumanım ana

Bahdım ağalıhdan on hane galıp
Balabey Emim'den sorup ağladım.
Abdulahad Beğ'i yâdıma salıp
Üreğime bir gara daş bağladım.

Nuru Emimgilde sofra guruldu
Bibim dedi: "Belki balam ac'olar."
Yedik içtik gözlerden yol soruldu
"Düştür gedim sonra gellem gec'olar."

Dağ demedik daş demedik yürüdük
Vakit döndü gün dolandı batmaya.
Gözümüzden uyhuları kürüdük
Allah vere hoş gönlümüz yatmaya.

Biz geçmişi yâda salıb yâr ettik
Bizden sonra gelenler de yâr olsun.
Özümüzü özümüzden var ettik
Bu öz gaybolmasın daim var olsun! ..

26 Haziran 2005 // T A R S U S

Cemal Kemaloğlu