BULANIK’A ÖZLEM


 
Yanar içimde bir Bulanık aşkı,
Dağlarla sarılı, etrafı dumanlı,
Önde Kongilik, arkada Duman yaylası,
Gözümde tüter taşı toprağı,
Bu sana özlemdir Bulanık…
♥
Dağlarında üveyikler uçuşur,
Yamaçlarında kır çiçekleri söyleşir,
Tahtahan Yaylasından içli bir ses gelir,
Şero’nun kaval sesiyle yüreğimiz beslenir,
Bu sana özlemdir Bulanık…
♥
Kolay değil unutmak ağır barlarını
Çekerdi düğünlerde Adil ve Hanımzer halayı,
Güm güm dövülürdü davulları
Renk katardı geceye Vacip dayının zurnası
Bu sana özlemdir Bulanık…
♥
Alırdı toylardan Nedim Aslan nemeri,
Ata bindirilir Bulanık’ın güzel gelinleri,
Yenilirdi ardından döş yemeği,
Çalardı Godu yanık sesiyle meyi,
Bu sana özlemdir Bulanık…
♥
Bahar gelir, delinir İlyas’ın tepesi,
Delice taşar, geçit vermez Körsu deresi,
Öküz kuyruğunda geçerdik öteye
Köse çayırının lale, papatyası ellerimizde,
Bu sana özlemdir Bulanık…
♥
Coşar Gado deresi ilkbaharda,
Köpük köpük salar sularını çayırlara,
Halı kilim yıkanır sularında,
Göçler başlar yaylalara, koyun-kuzu yan yana,
Bu sana özlemdir Bulanık…
♥
Doyumsuzdur Şekerbulağın suları,
Kaya diplerinden toplardık kuzukulağı,
Göremedik hiçbirimiz yakını uzağı,
Bulanık olmalı hepimizin son durağı
Bu sana özlemdir Bulanık…
.
 
Kazan Gölünde ötüşür yaban kazları,
Bir güzel olur ilkbaharı, yazları,
Çiçeklenir Bilican dağları,
Çağlar Ayvaz’ın adasında suları
Bu sana özlemdir Bulanık…
♥
Akşam olur sakinlik çöker,
Gökyüzünde yıldızlar şarkı söyler,
Ridayettin Sesli, Rahmi Bey, Faho,
Yanık uzun havalarıyla gecemizi süsler,
Bu sana özlemdir Bulanık…
♥
Hagos’tan kalkardık şafak söktüğünde,
Ayaklarımız boyunduruk zincirinde, çubuk elimizde,
Ho babam ho gözlerimiz yollarda,
Beklerdik kete, pişi, erişteyi umutla,
Bu sana özlemdir Bulanık…
♥
Atardı eli öpülesi Veysi Hoca imzayı VD.li,
Taşırdı postayı Fevzi Çeşitlinin Rus cipi,
Saman savururdu Piro’nun ağaç yavası,
Yetiştirdi bizi Bulanık’ın emektar Abbas Hocası,
Bu sana özlemdir Bulanık…
♥
Cafer, İbrahim Bey, Hamit Ağanın değirmenleri,
Okuyuverirdi Süleyman Özmen fötr şapkayla şiiri,
Ünlüydü Habip Kızılkaya’nın şık giyimi
Süslerdi birer birer düşleri, hayalleri,
Bu sana özlemdir Bulanık…
♥
Meşhurdu Aşık Namazın sözü ve sazı,
Ayhan Güney söylerdi “Böyle Bağları” bazı bazı,
“Senden Ayrı Yaşayamam” derdi Necdet Kasapçı,
Sinema hoparlöründeki ses yüreğimizi dağlardı,
Bu sana özlemdir Bulanık…
♥
Nice âşıklar, ozanlar yetiştirirsin,
Yurdun her köşesinde kalbimizdesin,
Sana aşığız, bitmez sevgimiz,
Arar durur, seni gözlerimiz,
Bu sana özlemdir Bulanık…
 GÖKHAN GÜNEY




ÖZGEÇMİŞ
 
“Bulanık’a Özlem” adlı şiirin yazarı Gökhan Güney 1942 yılında Muş’un Bulanık ilçesinde dünyaya geldi. İlk ve orta öğrenimini Bulanık’ta yaptı. Lise eğitimini Ağrı, Elazığ ve Muş illerinde tamamladı. Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Biyoloji Bölümünden 1969 yılında mezun oldu. 1970 yılında Biyoloji öğretmeni olarak Bulanık Lisesinde göreve başladı. Yedi yıl Bulanık’ta çalıştıktan sonra İzmir Şirinyer Lisesine atandı. 33 yıl çeşitli görevlerde çalıştıktan sonra emekli oldu. Gökhan Güney evli ve üç çocuk babası olup yaşamını Ankara’da sürdürmektedir.